Çocuğuna ödevde yardım etmek, ama onun yerine yapmamak

Ödevi bitirmenin en hızlı yolu kendin yapmaktır. Aynı zamanda bir sonrakini de aynı derecede zorlaştırmanın en hızlı yolu. İşe yarayan yardım daha küçük ve daha yavaştır: tam olarak takıldığı adımı bul, açıkla, sonra geri çekil.

Ne denediğiyle başla

Sayfaya bakmadan önce ne denediğini sor. Cevap „hiçbir şey” ise soruyu yüksek sesle okumasını ve ne istendiğini söylemesini iste. Tıkanma neredeyse her zaman ilk cümlede olur, işlemde değil.

Anlatmasını iste

Şöyle de: bana sanki derste yokmuşum gibi anlat. Anlatımdaki boşluklar anlayıştaki boşluklardır. Konuyu bilmen gerekmez; kendinden emin bir anlatımın ortada nasıl dağıldığını duymak yeter.

Cevabı değil, adımı açıkla

Üçüncü soruda takıldıysa üçü birlikte yapın, dördüncüyü tek başına yapsın. Beşini sen yaparsan seni çalışırken izlemiş olur. Birini sen, birini o yaparsa çalışmış olur.

• Soru ne istiyor, kendi kelimelerinle?
• Hangi bildiğin şey işe yarar?
• Bir sonraki küçük adım ne, cevabın tamamı değil?
• Ben odada olmasam ne denerdin?

Son soru onun

Son soru sınavdır. Sen susarken yapılmalı, daha uzun sürse bile. Yanlış olursa bu öğretmen için bilgidir, akşamın başarısızlığı değil.

Ne zaman durmalı

Ders başına yirmi otuz dakika çoğu ödev için yeterli. Hayal kırıklığı artıyorsa dur, öğretmene kısa bir not yaz ve yat. Bitmiş bir sayfa, o dersin bağırmak olduğunu düşünen bir çocuğa değmez.